حصر بأمره أي ضاق « 1 » به ذرعاً . حص : ارضى كه در أو نبات نباشد ، يا سرى كه موى نداشته باشد . حَصّاء وحاصّه سرى كه مو نداشته باشد . در دعاى أهل ثغور : في أحصِّ أرضك به همين معنا است « 2 » . حصي : شماره نمودن وعدد ، يقول : أحصيت يعنى شمردم أو را ، وقولهم : نحن أكثر منهم حصى أي عدداً « 3 » . « 4 » حطّة : أي حطّ حطّة ريخته است ريختنى . حطة در قوله تعالى : « وَقُولُوا حِطَّةٌ » « 5 » مصدر است ، يعنى بريزيد از ما گناهان ما را ريختنى . مفسرون گفته‌اند : تفسير شده است حطة به لا اله الا اللَّه . جوهري گويد : « 6 » حطة كلمه‌اى است اگر بگويند آن كلمه را گناهان ايشان خواهد ريخته شد « 7 » . حظر : - به ظاء مشامة ( ؟ ) - به معنى منع . « 8 » محظور خلاف مباح است زيرا أو ممنوع منه است ؛ چنين ذكر شده است در كلام مطرزى . در حديث است : لايحظر عليكم النبات « 9 » يعنى منع ننماييد از زراعت هر جاى كه مىخواهيد « 10 » . حفدة : وحفدوه : ياران وفرزندزادگان « 11 » . حافرة : اوّل كار يا اوّل حال « 12 » .

--> ( 1 ) . در نسخه : أو أضاق . ( 2 ) . الصحيفة السجادية : دعاى بيست وهفتم . ( 3 ) . صحاح اللغة ، ج 6 ، ص 2315 . ( 4 ) . لك الحمد . . . حمدا لا يحصي له الخلائق عددا ( الصحيفة السجادية : مقدمه ) . ( 5 ) . سورهء بقره ، آيهء 58 . ( 6 ) . صحاح اللغة ، ج 3 ، ص 1119 . ( 7 ) . وما . . . ضاع قلبي لهما من حقد فاجعله حطة لذنويها ( الصحيفة السجادية : دعاى بيست وچهارم ) . ( 8 ) . الصحاح اللغة ، ج 2 ، ص 634 ؛ القاموس المحيط ، ج 2 ، ص 11 . ( 9 ) . غريب الحديث ( ابن سلام ) ، ج 3 ، ص 126 ؛ الطبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 335 ؛ صحاح اللغة ، ج 1 ، ص 242 ؛ النهاية في غريب الحديث ، ج 1 ، ص 389 . ( 10 ) . قد علمت يا إلهي ما نالني من فلا بن فلان مما حظرت ( الصحيفة السجادية : دعاى شانزدهم ) . ( 11 ) . ترتيب كتاب العين ، ج 1 ، ص 401 ؛ غريب الحديث ( ابن قتيبة ) ، ج 1 ، ص 197 ؛ لسان العرب ، ج 3 ، ص 153 . ( 12 ) . ترتيب كتاب العين ، ج 1 ، ص 401 .